…mmmm…
érase unha vez... ou non o era?
Xullo 14, 2008 in bazaar, deviated devotions
imaxe: Rimbaud, by ElyseBlackRose
Despois de moitos anos escribiulle.
Envioulle cartas, anotacións, fotos, todas esas vísceras dobradas que gardamos baixo o horizonte de probabilidades de volver desvelar.
Quería soprar e soprar e ver se a vela se axitaba, ver se a vela ardía.
E a vela axitouse. E a vela ardeu.
Tragou saliva.
Era o único que podía tragar sen medo a mancarse.
Está vostede no blog duns puntos suspensivos
Cópieme. E logo pégueme. Pero con tacto
Non siga lendo. Isto é unha montaxe
Hai unha homo sapiens detrás de todo isto
Hai unha criatura mecánica detrás de todo isto
Odit et amat
Gústanlle os gatos
A ciencia ficción
PJ Harvey, Debussy, a Callas
Gustaríalle ter coñecido a Sei Shonagon
Devece polo polbo. Á feira
Polo de agora non matou a ninguén
Extasíalle o baleiro do cosmos...
...e a suspensión da neve
Non lle satisfai cumprir normas idiotas...
...como durmir só 8 horas e traballar máis de 6
Lembra un soño que unha vez soñou vostede
Odio que me pregunten a qué me dedico
O universo ten máis problemas de contido que internet
Amo a 5 persoas
Odio a 3 a 8
Foron atopadas bacterias vivas de 250 millóns de anos en cristais de sal
Odio os que nunca esquecen conceptos aprendidos
Odio as présas
Amo a miña a nosa cama
A amnesia é unha parte fundamental da memoria
|
Theme by Ben Eastaugh and Chris Sternal-Johnson. Get a free blog at WordPress.com.
2 comments
Comments feed for this article
Xullo 17, 2008 at 11:46 pm
alberto
bonita llama la que prendieron estos dos…
Xullo 25, 2008 at 12:31 am
Rimbaud
Después de muchos años, la redescubrió.
La leyó, la comprendió y, sobre todo, la añoró.
Sí, la vela se agitó y ardió, con fuerza; ¿cómo se apagará esta vez? ¿se consumirá lentamente acaso?
No sé si he de tragar saliva, pero lo cierto es que tengo miedo a dañarte y, sobre todo, egoísta yo, a dañarme.
Eso sí, siempre nos quedará-unirá nuestro genial “hombre de las suelas de viento”, francés, africano, poeta.